فکر میکنم یک مرز بسیار نازکی هست بین رسیدن به پوچی و دست یافتن به رهایی

بین پوچی و رهایی !!!

و چقدر جالب است

چقدر خوب است کسی که به رهایی برسد اما به پوچی نه !!

رهایی، آزادی، پرواز در آسمان بی انتهای اندیشه ها و بی وزنی ها

جایی که هیچ وزنی نباشد

و هیچ چیز وزنی نداشته باشد !

خیلی دلم میخواهد بیشتر توضیح دهم ولی راستش حالش را ندارم :)

* من دیوونه چه می دونستم

زندگی برام چه خوابی دیده !!!!

* نیستی اما هنوزم کنارمی

نیستی اما هنوزم اینجایی

* آه ای دل مغموم .....

آرم باش آروم.......

ای حال نا معلوم.......

آروم باش آروم........

# با صدای محسن چاوشی گوش کنید

به نام خدا فکر میکنم توی زندگی هر کدام از ما یک سیاه چاله هایی هست که وقتی پایمان را میگداریم داخلشون دیگه تمومه نه در میایم نه ... زمان هم متوقف میشه دیگه عمرت میگذره ولی جلو نمره همونجا متوقف میشی توی همان زمان همان مکان و تویی و یک سیاهی عظیم جایی که هیچ چیز نیست و هیچ کس یک هیچ بزرگ یک بینهایتِ کش آمده جایی در مرز عدم و حضور هم هستی هم نیستی و نمی دانم بگویم خوب یا بد عمری جلو رفته ای ولی تا نگاه میکنی بر میگردی سر همان جا همان جا که بودی و گیر افتادی سر در می آوری زمان مفهومی ندارد هر چه جلو رفته ای در همان نقطه بوده انگار یک زمان را سالها داری زندگ